انتشار مستقیم مقاله در وردپرس از Antigravity با MCP؛ بدون ورود به پیشخوان

تولید محتوا برای وردپرس معمولاً شامل چند مرحله تکراری است: نوشتن متن در یک ویرایشگر، ورود به پیشخوان وردپرس، ساخت نوشته جدید، انتقال محتوا، انتخاب دسته‌بندی، تنظیم برچسب‌ها و در نهایت ذخیره یا انتشار مقاله.

اما با استفاده از Antigravity و پروتکل MCP می‌توان بخش زیادی از این فرایند را مستقیماً از محیط توسعه انجام داد. در این روش، عامل هوش مصنوعی موجود در IDE به وب‌سایت وردپرسی متصل می‌شود و می‌تواند بر اساس دستورهای متنی، نوشته ایجاد کند، پیش‌نویس بسازد، محتوا را ویرایش کند و در صورت داشتن مجوز، آن را منتشر کند.

به بیان ساده، به‌جای اینکه هر بار وارد پیشخوان وردپرس شوید، می‌توانید در محیط Antigravity بنویسید:

یک مقاله جدید با عنوان «آموزش اتصال وردپرس به MCP» ایجاد کن، محتوا را در دسته‌بندی هوش مصنوعی قرار بده و آن را به‌صورت پیش‌نویس ذخیره کن.

عامل هوش مصنوعی درخواست را تحلیل کرده و از طریق MCP آن را در وردپرس اجرا می‌کند.

MCP چیست؟

MCP مخفف Model Context Protocol است. این پروتکل یک استاندارد برای اتصال مدل‌ها و عامل‌های هوش مصنوعی به ابزارها، سرویس‌ها و منابع اطلاعاتی خارجی محسوب می‌شود.

در یک اتصال معمولی MCP سه بخش اصلی وجود دارد:

  1. MCP Client
    نرم‌افزاری مانند Antigravity، Cursor، Claude Code، Codex یا یک افزونه هوش مصنوعی در VS Code که درخواست کاربر را دریافت می‌کند.
  2. MCP Server
    سرویسی که ابزارهای قابل استفاده را در اختیار عامل هوش مصنوعی قرار می‌دهد.
  3. سرویس مقصد
    در این آموزش، سرویس مقصد سایت وردپرسی شما است.

MCP باعث می‌شود عامل هوش مصنوعی فقط یک تولیدکننده متن نباشد، بلکه بتواند عملیات مشخصی را نیز روی سرویس متصل‌شده انجام دهد.

با اتصال وردپرس به Antigravity چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

قابلیت‌های دقیق به افزونه، سطح دسترسی کاربر و ابزارهای فعال‌شده بستگی دارد، اما در یک پیکربندی کامل معمولاً می‌توان عملیات زیر را انجام داد:

  • مشاهده فهرست نوشته‌ها و برگه‌ها
  • ایجاد نوشته جدید
  • ذخیره مقاله به‌صورت پیش‌نویس
  • ویرایش نوشته‌های قبلی
  • تعیین عنوان و نامک
  • انتخاب وضعیت انتشار
  • تعیین دسته‌بندی و برچسب
  • ثبت خلاصه نوشته
  • مدیریت بعضی از انواع نوشته سفارشی
  • خواندن اطلاعات سایت از طریق REST API
  • اجرای بعضی عملیات مدیریتی مجاز

بهتر است در شروع، فقط قابلیت خواندن و ایجاد پیش‌نویس فعال شود. دسترسی ویرایش، انتشار و به‌خصوص حذف محتوا باید تنها در صورت نیاز فعال شود.

ابزارهای سازگار با WordPress MCP

این روش فقط به Antigravity محدود نیست. هر ابزار یا محیط توسعه‌ای که از MCP پشتیبانی کند، می‌تواند به یک سرور MCP وردپرس متصل شود.

ازجمله ابزارهای سازگار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • Google Antigravity
  • Claude Code
  • Codex
  • Cursor
  • Cline
  • Continue
  • Kilo Code
  • Claude Desktop
  • افزونه‌های MCP در Visual Studio Code
  • ابزارهای خط فرمان سازگار با MCP

در این آموزش از Antigravity استفاده می‌کنیم، اما ساختار کلی پیکربندی در سایر کلاینت‌ها نیز مشابه است.

پیش‌نیازهای اتصال Antigravity به وردپرس

پیش از شروع، موارد زیر باید آماده باشند:

  • یک وب‌سایت وردپرسی فعال
  • دسترسی مدیر یا ویرایشگر به وردپرس
  • دسترسی به بخش نصب افزونه‌ها
  • نصب بودن Node.js روی سیستم
  • دسترسی به دستورهای npm و npx
  • نصب Antigravity
  • فعال بودن WordPress REST API
  • ترجیحاً استفاده از HTTPS
  • تهیه نسخه پشتیبان از سایت

برای بررسی نصب Node.js، دستورهای زیر را در ترمینال Antigravity اجرا کنید:

node -v
npm -v
npx -v

اگر هر سه دستور شماره نسخه نمایش دهند، Node.js و ابزارهای موردنیاز به‌درستی نصب شده‌اند.

نکته مهم درباره نسخه فعلی WordPress MCP

مقاله اولیه از افزونه Automattic/wordpress-mcp استفاده می‌کند. مخزن این افزونه آرشیو شده و توسعه رسمی آن متوقف شده است. تیم وردپرس اکنون افزونه mcp-adapter را به‌عنوان مسیر رسمی ادامه توسعه معرفی می‌کند.

افزونه جدید MCP Adapter بر پایه WordPress Abilities API کار می‌کند و قابلیت‌های ثبت‌شده توسط وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها را به ابزارهای MCP تبدیل می‌کند. این افزونه برای وردپرس ۶.۹ و نسخه‌های جدیدتر طراحی شده است.

بااین‌حال، MCP Adapter به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که ابزار ایجاد و انتشار نوشته در سایت شما وجود داشته باشد. افزونه یا کد سایت باید Ability مربوط به مدیریت نوشته‌ها را ثبت کرده باشد.

بنابراین دو مسیر وجود دارد:

مسیر اول: استفاده از WordPress MCP قدیمی

این مسیر با مقاله اولیه هماهنگ‌تر است و ابزارهای عمومی REST API را ارائه می‌دهد، اما مخزن آن آرشیو شده و برای پروژه‌های بلندمدت یا حساس انتخاب ایدئالی نیست.

مسیر دوم: استفاده از MCP Adapter رسمی

این مسیر برای توسعه جدید مناسب‌تر است، اما برای ایجاد و انتشار نوشته باید Abilityهای موردنیاز توسط وردپرس، افزونه یا کد اختصاصی سایت ثبت شده باشند.

ادامه این آموزش ابتدا روش مقاله مرجع را توضیح می‌دهد و سپس ساختار اتصال رسمی جدید را معرفی می‌کند.

روش اول: اتصال با افزونه WordPress MCP

مرحله اول: نصب افزونه WordPress MCP

ابتدا فایل ZIP افزونه WordPress MCP را از بخش Releases مخزن آن دریافت کنید.

سپس در پیشخوان وردپرس وارد مسیر زیر شوید:

افزونه‌ها ← افزودن افزونه تازه ← بارگذاری افزونه

فایل ZIP را انتخاب کرده، افزونه را نصب و سپس فعال کنید.

پس از فعال‌سازی، یک بخش جدید برای تنظیمات MCP به پیشخوان وردپرس اضافه می‌شود.

مرحله دوم: فعال‌سازی ابزارهای موردنیاز

وارد مسیر زیر شوید:

تنظیمات ← WordPress MCP

نام منو ممکن است با توجه به نسخه افزونه کمی متفاوت باشد.

در بخش تنظیمات، فقط ابزارهایی را فعال کنید که واقعاً به آن‌ها نیاز دارید. برای ایجاد مقاله معمولاً دسترسی‌های زیر لازم است:

  • مشاهده اطلاعات نوشته‌ها
  • ایجاد نوشته
  • ویرایش نوشته
  • مشاهده دسته‌بندی‌ها
  • مشاهده و تعیین برچسب‌ها
  • دسترسی به REST API

برای شروع، قابلیت حذف محتوا را فعال نکنید.

در برخی نسخه‌ها گزینه‌ای مانند زیر وجود دارد:

Enable REST API CRUD Tools

CRUD شامل عملیات زیر است:

  • Create: ایجاد
  • Read: خواندن
  • Update: ویرایش
  • Delete: حذف

برای ساخت مقاله، فعال بودن Create و Read کافی است. Update زمانی لازم است که بخواهید نوشته موجود را ویرایش کنید.

مرحله سوم: ساخت توکن احراز هویت

در تنظیمات افزونه وارد بخش زیر شوید:

Authentication Tokens

سپس روی گزینه ساخت توکن جدید کلیک کنید.

در صورت امکان، کوتاه‌ترین زمان انقضای مناسب را انتخاب کنید. بعضی از نسخه‌های افزونه اجازه می‌دهند توکن‌هایی با اعتبار یک تا ۲۴ ساعت ایجاد شوند.

توکن تولیدشده را کپی کنید. این مقدار معمولاً فقط یک بار نمایش داده می‌شود.

توکن را در فایل‌های عمومی، مخزن Git، پیام‌رسان‌ها یا کد قالب قرار ندهید.

مرحله چهارم: باز کردن تنظیمات MCP در Antigravity

در Antigravity مراحل زیر را انجام دهید:

  1. پنل Agent را باز کنید.
  2. روی منوی سه‌نقطه بالای پنل کلیک کنید.
  3. گزینه MCP Servers را انتخاب کنید.
  4. وارد Manage MCP Servers شوید.
  5. گزینه View raw config را بزنید.

طبق مستندات Antigravity، تنظیمات عمومی MCP در فایل زیر ذخیره می‌شود:

~/.gemini/config/mcp_config.json

همچنین می‌توان برای یک پروژه مشخص، تنظیمات محلی را در مسیر زیر قرار داد:

.agents/mcp_config.json

تنظیمات محلی برای زمانی مناسب است که اتصال وردپرس فقط باید در همان پروژه در دسترس باشد.

مرحله پنجم: اضافه کردن سرور وردپرس

کد زیر را داخل فایل تنظیمات MCP قرار دهید:

{
  "mcpServers": {
    "wordpress-mcp": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "@automattic/mcp-wordpress-remote@latest"
      ],
      "env": {
        "WP_API_URL": "https://example.com/",
        "JWT_TOKEN": "YOUR_JWT_TOKEN"
      }
    }
  }
}

مقادیر زیر را تغییر دهید:

https://example.com/

این مقدار باید با آدرس اصلی وب‌سایت شما جایگزین شود.

YOUR_JWT_TOKEN

این مقدار باید با توکن ساخته‌شده در وردپرس جایگزین شود.

نمونه:

{
  "mcpServers": {
    "wordpress-mcp": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "@automattic/mcp-wordpress-remote@latest"
      ],
      "env": {
        "WP_API_URL": "https://wpgardi.ir/",
        "JWT_TOKEN": "توکن-دریافت‌شده-از-وردپرس"
      }
    }
  }
}

در فایل JSON نباید بعد از آخرین مقدار هر بخش، ویرگول اضافه قرار گیرد.

مرحله ششم: راه‌اندازی مجدد اتصال

پس از ذخیره فایل:

  1. پنل MCP را باز کنید.
  2. سرور wordpress-mcp را پیدا کنید.
  3. اتصال را Refresh یا Restart کنید.
  4. در صورت نیاز Antigravity را یک‌بار ببندید و دوباره اجرا کنید.

اگر اتصال موفق باشد، ابزارهای مربوط به وردپرس در فهرست Tools عامل هوش مصنوعی نمایش داده می‌شوند.

مرحله هفتم: آزمایش اتصال بدون ایجاد تغییر

در اولین آزمایش، از عامل هوش مصنوعی نخواهید چیزی ایجاد یا منتشر کند.

از یک دستور فقط خواندنی استفاده کنید:

به سایت وردپرس متصل شو و پنج نوشته آخر را همراه با عنوان، وضعیت و تاریخ نمایش بده. هیچ تغییری در سایت ایجاد نکن.

اگر عامل توانست نوشته‌ها را دریافت کند، ارتباط بین Antigravity و وردپرس برقرار شده است.

مرحله هشتم: ایجاد اولین پیش‌نویس

اکنون می‌توانید یک مقاله آزمایشی ایجاد کنید:

یک نوشته جدید در وردپرس ایجاد کن.

عنوان:
آزمایش اتصال وردپرس به Antigravity

محتوا:
این نوشته برای بررسی عملکرد اتصال MCP ایجاد شده است.

وضعیت:
پیش‌نویس

هیچ محتوایی را منتشر یا حذف نکن.

پس از اجرای دستور، وارد پیشخوان وردپرس شوید و بخش نوشته‌ها را بررسی کنید.

مقاله باید با وضعیت پیش‌نویس ایجاد شده باشد.

پرامپت حرفه‌ای برای انتشار مقاله در وردپرس

برای گرفتن نتیجه دقیق، بهتر است تمام مشخصات مقاله را در پرامپت ذکر کنید.

از ابزار WordPress MCP استفاده کن و یک نوشته جدید ایجاد کن.

عنوان:
انتشار مستقیم مقاله در وردپرس با Antigravity و MCP

نامک:
wordpress-antigravity-mcp

وضعیت:
پیش‌نویس

دسته‌بندی:
هوش مصنوعی

برچسب‌ها:
وردپرس، MCP، Antigravity، اتوماسیون تولید محتوا

خلاصه:
در این آموزش یاد می‌گیریم چگونه Antigravity را از طریق MCP به وردپرس متصل کنیم و بدون ورود به پیشخوان، مقاله ایجاد کنیم.

ساختار محتوا:
- مقدمه
- MCP چیست؟
- پیش‌نیازها
- نصب افزونه
- ساخت توکن
- پیکربندی Antigravity
- آزمایش اتصال
- نکات امنیتی
- رفع خطاهای متداول
- جمع‌بندی

الزامات:
- متن فارسی و راست‌چین باشد.
- از تیترهای H2 و H3 استفاده شود.
- پاراگراف‌ها کوتاه باشند.
- کدها داخل Code Block قرار بگیرند.
- مقاله فعلاً منتشر نشود.
- پس از ایجاد نوشته، شناسه و لینک پیش‌نمایش آن را اعلام کن.

ذکر صریح عبارت «مقاله فعلاً منتشر نشود» احتمال انتشار ناخواسته را کاهش می‌دهد.

روش دوم: استفاده از MCP Adapter رسمی وردپرس

برای نصب MCP Adapter رسمی می‌توان فایل آخرین نسخه را از بخش Releases مخزن WordPress دریافت و مانند یک افزونه معمولی نصب کرد.

در صورت دسترسی به WP-CLI، دستور رسمی نصب به شکل زیر است:

wp plugin install https://github.com/WordPress/mcp-adapter/releases/latest/download/mcp-adapter.zip --activate

سرور پیش‌فرض MCP Adapter از طریق این Endpoint در دسترس است:

https://example.com/wp-json/mcp/mcp-adapter-default-server

برای اتصال از راه دور می‌توان از WordPress Application Password و بسته mcp-wordpress-remote استفاده کرد:

{
  "mcpServers": {
    "wordpress-http-default": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "@automattic/mcp-wordpress-remote@latest"
      ],
      "env": {
        "WP_API_URL": "https://example.com/wp-json/mcp/mcp-adapter-default-server",
        "WP_API_USERNAME": "your-username",
        "WP_API_PASSWORD": "your-application-password",
        "LOG_FILE": "./wordpress-mcp.log"
      }
    }
  }
}

این پیکربندی از Application Password وردپرس استفاده می‌کند و در مستندات رسمی MCP Adapter معرفی شده است.

ساخت Application Password در وردپرس

برای ساخت Application Password:

  1. وارد پیشخوان وردپرس شوید.
  2. به بخش کاربران بروید.
  3. پروفایل کاربری موردنظر را باز کنید.
  4. بخش Application Passwords را پیدا کنید.
  5. یک نام مانند Antigravity MCP وارد کنید.
  6. رمز جدید را ایجاد و کپی کنید.

در فایل پیکربندی، رمز را دقیقاً با همان فرمتی که وردپرس نمایش می‌دهد وارد کنید.

نکته مهم این است که MCP Adapter فقط Abilityهای ثبت‌شده و مجاز را در اختیار عامل هوش مصنوعی قرار می‌دهد. بنابراین اگر ابزار ساخت نوشته در فهرست موجود نبود، باید افزونه‌ای نصب شود یا کدی نوشته شود که Ability مربوط به ایجاد نوشته را ثبت کند.

انتشار فوری یا ذخیره پیش‌نویس؟

بهتر است عامل هوش مصنوعی در مرحله اول هیچ مقاله‌ای را مستقیماً منتشر نکند.

فرایند امن‌تر به شکل زیر است:

  1. عامل مقاله را ایجاد کند.
  2. مقاله به‌صورت پیش‌نویس ذخیره شود.
  3. عنوان، محتوا، لینک‌ها و ساختار بررسی شود.
  4. تصاویر و اطلاعات سئو کنترل شوند.
  5. مقاله به‌صورت دستی یا با یک دستور مستقل منتشر شود.

نمونه دستور انتشار پس از بررسی:

نوشته شماره 125 را بررسی کن.

اگر وضعیت آن پیش‌نویس است، عنوان و محتوای فعلی را ابتدا نمایش بده.
هیچ تغییری انجام نده تا زمانی که نتیجه بررسی را اعلام کنی.

پس از بررسی می‌توان دستور جداگانه‌ای برای انتشار داد.

نکات امنیتی مهم

اتصال MCP می‌تواند دسترسی عملیاتی به وردپرس ایجاد کند. بنابراین باید مانند دسترسی API یا حساب مدیریتی با آن برخورد شود.

از کاربر مدیر اصلی استفاده نکنید

یک کاربر اختصاصی برای MCP ایجاد کنید. برای تولید محتوا، نقش Editor یا Author معمولاً از Administrator امن‌تر است.

توکن را داخل Git قرار ندهید

فایل‌های زیر را در .gitignore قرار دهید:

.agents/mcp_config.json
wordpress-mcp.log
.env

در صورت استفاده از فایل تنظیمات عمومی، مطمئن شوید این فایل در فضای ابری عمومی یا مخزن پروژه آپلود نمی‌شود.

دسترسی حذف را غیرفعال نگه دارید

برای تولید و ویرایش محتوا معمولاً نیازی به حذف نوشته‌ها نیست. ابزار Delete را فقط در صورت ضرورت و برای مدت محدود فعال کنید.

از توکن‌های کوتاه‌مدت استفاده کنید

در روش JWT، توکن باید کوتاه‌ترین اعتبار ممکن را داشته باشد. پس از پایان کار، توکن‌های بلااستفاده را لغو کنید.

ابتدا روی Staging آزمایش کنید

پیش از اتصال سایت اصلی، فرایند را روی یک نسخه آزمایشی اجرا کنید.

از سایت نسخه پشتیبان داشته باشید

پیش از فعال‌سازی ابزارهای ویرایش یا حذف، از پایگاه داده و فایل‌های وردپرس نسخه پشتیبان تهیه کنید.

رفع خطاهای متداول

خطای npx is not recognized

این خطا معمولاً به معنی نصب نبودن Node.js یا اضافه نشدن آن به PATH سیستم است.

دستورهای زیر را بررسی کنید:

node -v
npm -v
npx -v

در صورت نمایش خطا، Node.js را نصب و سیستم یا Antigravity را مجدداً اجرا کنید.

خطای 401 Unauthorized

دلایل احتمالی:

  • توکن JWT منقضی شده است.
  • Application Password اشتباه وارد شده است.
  • نام کاربری صحیح نیست.
  • آدرس سایت اشتباه است.
  • افزونه امنیتی Authorization Header را حذف می‌کند.
  • سرور Apache یا Nginx هدر احراز هویت را به PHP منتقل نمی‌کند.

ابتدا توکن یا Application Password جدید بسازید و دوباره آزمایش کنید.

خطای 403 Forbidden

خطای 403 معمولاً به مجوز کاربر یا تنظیمات امنیتی مربوط است.

موارد زیر را بررسی کنید:

  • نقش کاربر اجازه ایجاد نوشته دارد.
  • ابزار Create در افزونه فعال است.
  • Cloudflare درخواست را مسدود نکرده است.
  • افزونه امنیتی REST API را محدود نکرده است.
  • ModSecurity درخواست JSON-RPC را مسدود نکرده است.

خطای 404 برای Endpoint

اگر Endpoint وردپرس پیدا نمی‌شود:

  1. به تنظیمات پیوندهای یکتا بروید.
  2. بدون تغییر، روی ذخیره کلیک کنید.
  3. REST API را بررسی کنید.
  4. مطمئن شوید افزونه MCP فعال است.
  5. کش وردپرس، سرور و Cloudflare را پاک کنید.

سرور MCP در Antigravity نمایش داده نمی‌شود

فایل JSON را از نظر خطاهای نگارشی بررسی کنید:

  • ویرگول اضافه
  • کوتیشن ناقص
  • براکت بسته‌نشده
  • استفاده از کوتیشن فارسی
  • قرار دادن دو شیء اصلی JSON در یک فایل

ساختار فایل باید فقط یک شیء اصلی داشته باشد.

اتصال برقرار است اما ابزار ایجاد نوشته وجود ندارد

این وضعیت در MCP Adapter جدید محتمل است. اتصال موفق لزوماً به معنی وجود ابزار انتشار مقاله نیست.

ابتدا از عامل بخواهید ابزارها و Abilityهای موجود را نمایش دهد:

تمام ابزارها و WordPress Abilityهای در دسترس را فهرست کن.
هیچ ابزاری را اجرا نکن.

اگر ابزار ایجاد نوشته وجود ندارد، باید Ability مناسب توسط افزونه یا کد اختصاصی ثبت شود.

مزایای انتشار وردپرس از داخل IDE

این روش چند مزیت عملی دارد:

  • کاهش جابه‌جایی میان ابزارها
  • حفظ محتوا در کنار فایل‌های پروژه
  • امکان نگهداری نسخه Markdown مقاله
  • تسریع فرایند تولید و انتشار محتوا
  • ایجاد گردش کار قابل تکرار
  • امکان تولید هم‌زمان محتوا و کد
  • استفاده از پرامپت‌های استاندارد
  • امکان اتصال به سیستم‌های اتوماسیون
  • کاهش خطاهای ورود دستی اطلاعات
  • امکان ایجاد پیش‌نویس‌های گروهی

برای تیم‌های فنی، می‌توان فایل‌های Markdown را در Git نگهداری کرد و عامل هوش مصنوعی را موظف کرد فقط تغییرات تأییدشده را به وردپرس منتقل کند.

محدودیت‌های این روش

با وجود مزایا، این اتصال بدون محدودیت نیست:

  • خروجی عامل هوش مصنوعی همیشه باید بررسی شود.
  • قالب‌بندی Gutenberg ممکن است به اصلاح نیاز داشته باشد.
  • بعضی افزونه‌های سئو فیلدهای خود را از طریق REST یا MCP ارائه نمی‌کنند.
  • تنظیم تصویر شاخص به وجود ابزار Media وابسته است.
  • افزونه‌های امنیتی ممکن است اتصال را مسدود کنند.
  • توکن‌های منقضی‌شده باید دوباره ساخته شوند.
  • استفاده از افزونه آرشیوشده در سایت اصلی ریسک نگهداری دارد.
  • MCP Adapter جدید برای عملیات محتوایی به Ability مناسب نیاز دارد.
  • انتشار مستقیم بدون بازبینی می‌تواند محتوای ناقص یا اشتباه ایجاد کند.

یک گردش کار پیشنهادی برای تولید محتوا

برای استفاده حرفه‌ای، فرایند زیر مناسب‌تر است:

  1. مقاله ابتدا در فایل Markdown نوشته شود.
  2. عامل هوش مصنوعی ساختار، نگارش و کدها را بررسی کند.
  3. نسخه نهایی به‌صورت پیش‌نویس در وردپرس ایجاد شود.
  4. لینک‌ها، تصاویر و تنظیمات سئو بررسی شوند.
  5. مقاله توسط انسان تأیید شود.
  6. انتشار با یک دستور جداگانه انجام شود.
  7. شناسه و آدرس مقاله در فایل پروژه ثبت شود.

این گردش کار سرعت اتوماسیون را با کنترل انسانی ترکیب می‌کند.

جمع‌بندی

اتصال Antigravity به وردپرس از طریق MCP می‌تواند فرایند تولید و مدیریت محتوا را به بخشی از محیط توسعه تبدیل کند. پس از راه‌اندازی اتصال، می‌توان با دستورهای طبیعی نوشته ایجاد کرد، پیش‌نویس ساخت، اطلاعات مقالات را خواند و در صورت داشتن مجوز، محتوا را ویرایش یا منتشر کرد.

روش معرفی‌شده در مقاله اولیه بر افزونه قدیمی wordpress-mcp متکی است. این روش برای آزمایش و آشنایی با فرایند ساده‌تر است، اما به دلیل آرشیو شدن مخزن، برای پروژه‌های جدید باید با احتیاط استفاده شود.

برای پیاده‌سازی بلندمدت، MCP Adapter رسمی وردپرس مسیر فنی مناسب‌تری است. البته در این معماری باید Abilityهای لازم برای ایجاد و مدیریت نوشته‌ها نیز در سایت ثبت شده باشند.

در هر دو روش، اصل مهم این است که دسترسی‌ها محدود باشند، محتوا ابتدا به‌صورت پیش‌نویس ایجاد شود و انتشار نهایی تنها پس از بررسی انسانی انجام گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *